Fiszer Otton (1818–1893), oficer w służbie ros., ur. w r. 1818 w Kaliszu, urzędnik sądowy w Warszawie, skazany w r. 1847 do batalionów przyuralskich za propagandę patriotyczną Związku Demokratycznego i próby powstańcze w r. 1846. Służył jako szeregowiec w Orenburgu za Uralem, gdzie korzystał z biblioteki polskiej, zawiadywanej przez Bronisława Zaleskiego, będąc zarazem w owym czasie duszą tamtejszej kolonii polskiej, złożonej głównie z wojskowych. W r. 1851 wziął udział w szczęśliwej tym razem wyprawie gen. Perowskiego na kirgiskie chaństwo Kokańskie i należał do zdobywców twierdzy Ak-Meczet, za co wraz z Bronisławem Zaleskim zaawansował na oficera i wnet musiał wyjechać z Orenburga. Wygnańcy żywo odczuli brak jego osoby. W rękopiśmiennym pamiętniku »Kulawego Oskara« znajdujemy barwny opis imienin F-a w gościnnej kwaterze solenizanta. Żonaty był F. z Michaliną Suzin (ok. 1847–25 III 1913), córką Adama. W małżeństwie tym miał córkę Annę (zm. 1931), zamężną ze Stanisławem Staniszewskim.
Rkp. Ossolineum nr 2933; Gordon J., Sołdat czyli Sześć lat w Orenburgu i Uralsku. Nowe pamiętniki, Lipsk 1865; Janik M., Dzieje Polaków na Syberii, Kr. 1928.
Michał Janik
Powyższy tekst różni się w pewnych szczegółach od biogramu opublikowanego pierwotnie w Polskim Słowniku Biograficznym. Jest to wersja zaktualizowana, uwzględniająca publikowane w późniejszych tomach PSB poprawki i uzupełnienia.